Bir çalışma tezgahında uygulanan üç fiber optik sonlandırma yöntemi: füzyon ekleme makinesi ve pigtail, mekanik hızlı konektörler ve kesici, parlatma filmleri ile birlikte epoksi şırıngası.

İÇİNDEKİLER

Fiber optik kablonun sonlandırılması, her bir optik fiberin bir konektörle tamamlanması ve böylece alıcı-verici, bağlantı paneli veya başka bir kablo gibi ekipmanlara takılabilmesini sağlamaktır. Sahada bunu yapmanın üç yolu vardır: fabrikada üretilmiş bir pigtail'i fiber üzerine füzyon ekleme, mekanik hızlı bir konektör takma veya konektörü epoksi ile yapıştırıp uç yüzeyini elle parlatma. Çoğu tek modlu saha sonlandırmasında ekli pigtail veya eklemeli konektör kullanılırken, çok modlu fiber genellikle doğrudan sonlandırılır.[1]

Aşağıdaki tabloda, üç yöntem kayıp, süre ve kullanılan araçlar açısından karşılaştırılmaktadır; bunu, her bir yöntem için gerekli adımlar ve kontrol noktaları ile sonlandırmanın başarılı olduğunu kanıtlayan testler izlemektedir. Sahada ekleme cihazı bulunmayan FTTH bağlantı kabloları için mekanik hızlı konektörler genellikle tercih edilir ve bir fiberin sonlandırılması bir dakikadan az sürer;[2] bizimkiler şu başlık altında listelenmiştir: fiber optik hızlı konektörler.

Fiber Optik Kabloyu Sonlandırmak Ne Anlama Gelir?

Fiber optikte, fiberler iki şekilde birleştirilir. Bir konektör geçici bir bağlantı sağlar: bir adaptör aracılığıyla başka bir konektörle birleşir ya da fiberi Ethernet anahtarı gibi ağ ekipmanlarına takar. Bir ekleme ise iki fiber arasında kalıcı bir bağlantı oluşturur.[1] Kurulumcular fiber optik kablo sonlandırmasından bahsettiklerinde, genellikle ilk seçeneği kastederler: cam elyafın ucuna bir konektör takmak; bu, doğrudan yapılabileceği gibi, halihazırda bir konektörü bulunan kısa bir elyafın üzerine ekleme yoluyla da gerçekleştirilebilir.

Her iki durumda da sonuç, aynı iki sayı üzerinden değerlendirilir. Ekleme kaybı, iki konektörün birleştiği yerdeki ışık kaybıdır; yansıma kaybı ise yansıma oranının tersi olup, kaynağa doğru ne kadar ışığın geri yansıdığını ölçer. Temiz ve iyi yapılmış bir sonlandırma, her ikisini de bağlantının sınırları içinde tutar; kirli veya kötü kesilmiş bir sonlandırma ise kablo kendisi mükemmel olsa bile arızaya neden olabilir. Her iki ölçüm de Ekleme kaybı ve geri dönüş kaybı ne anlama gelir?.

Fiber Bağlantısını Sonlandırmanın Üç Yolu ve Nasıl Seçim Yapılır

Tabloda, üç saha yöntemi ile fabrika uç yüzeyini füzyon eklemesiyle birleştiren ekleme konektörü karşılaştırılmaktadır.
YöntemNasıl çalışır?Tipik kayıpLif başına süreTemel araçlarEn uygun seçenek
Füzyonla birleştirilmiş pigtailFabrikada uçlandırılmış bir pigtail, kablo fiberine füzyon ekleme yöntemiyle eklenirFabrika çıkışı konektöründe genellikle 0,3 dB'nin altında,[1] ayrıca kayıp hesaplamalarında her füzyon eklemesi başına 0,1–0,2 dB[3]Bir füzyon eklemesi ve kablo kanalı işleriFüzyon ekleme makinesi, hassas kesiciTek modlu, gevşek tüplü ve dış tesis kablosu; tek bir noktada çok sayıda fiber
Mekanik hızlı bağlantı elemanıFabrikada cilalanmış bir fiber ucu, yerleşik bir mekanik ekleme noktasında saha fiberiyle birleşirHassas kesiciyle yaklaşık 0,5 dB, basit kesiciyle ise genellikle 0,75 dB civarında[1]Bir dakikadan az[2]Soyma bıçağı, kesme bıçağı, montaj aletiFTTH bağlantı kabloları, her seferinde birkaç bağlantı, sahada ekleme cihazı yok
Epoksi ve cilaFiber, konektör manşonuna yapıştırılır, kesilir ve cilalanırFabrika cilalı tek modlu ve çok modlu konektörlerde genellikle 0,3 dB’nin altındadır; deneyimli kurulumcular sahada çok modlu konektörlerde de benzer sonuçlar elde edebilirler[1]Sertleştirme fırını kullanılarak toplu işleme yönteminde konektör başına birkaç dakika[4]Yapıştırıcı, fırın, parlatma filmi, mikroskopSahada çok modlu; fabrikalarda çoğunlukla tek modlu
Takılabilir konektörFabrika çıkışlı kısa bir pigtail içeren bir konektör, fiberle füzyon ekleme yöntemiyle birleştirilirKonektör kaybı artı ekleme noktasındaki kayıp[2]En fazla bir füzyon eklemi[2]Füzyon ekleme makinesi, hassas kesiciEk tepsisi için yer bulunmayan tek modlu sistem

Rakamlar, her bir hücrede belirtildiği üzere farklı koşullardan elde edilmiştir: fabrikada parlatılmış konektörler, kayıp bütçesi tahminleri, tekli sonlandırmalar ve toplu işler. Bunları, yan yana yapılan bir testin sonucu olarak değil, her bir yöntem için tipik aralık olarak değerlendirin.

Sonlandırma yöntemi nasıl seçilir:

  • Tek modlu kablo ve füzyon ekleme cihazı mevcuttur: pigtail uçlarını ekleyin veya ekleme tipi konektörler kullanın. Gevşek tüplü kablolar genellikle pigtail uçlarının eklenmesiyle sonlandırılır.[4]
  • FTTH kabloları, her ziyaret başına birkaç bağlantı, ekleme cihazı yok: mekanik hızlı bağlantı elemanları.
  • Çok modlu, iç mekan, çok sayıda konektör: epoksi ve cila. Deneyimli montajcılar bu yöntemle fabrika çıkışlı bağlantılarla karşılaştırılabilir sonuçlar elde edebilirler.[1]
  • Kurulumdan önce bilinen kablo uzunlukları: kablo uçlarını atlayın ve önceden uçlandırılmış kablo sipariş edin.

FOA’nın 568-C baskısına ilişkin özetine göre, fiber optik sonlandırma yöntemi ne olursa olsun, TIA-568 standardı, birleştirilmiş her konektör çifti başına en fazla 0,75 dB’lik bir kayba izin vermektedir.[5] Bu rakam, kayıp bütçesi için bir üst sınırdır, bir kalite hedefi değildir; proje tarafları daha düşük değerler üzerinde anlaşabilirler.[5] Proje şartnamesinde standardın hangi baskısının ve hangi kabul değerlerinin belirtildiğini kontrol edin; 0,75 dB civarında bir sonlandırma, uzun bir bağlantıda çok az marj bırakır.

Fiber sonlandırma yöntemlerinin, alet şemaları, bir hızlı konektörün kesit çizimi ve farklı koşullar altında ölçülen yaklaşık kayıp ve süre değerleriyle karşılaştırılması.

Başlamadan Önce: Aletler, Temiz Çalışma Ortamı ve Güvenlik

Her sonlandırma işlemi aynı temel fiber optik sonlandırma aletleriyle başlar ve her yöntem kendine özgü aletleri de ekler:

YöntemTemel setin yanı sıra bulunan aletler
Tüm yöntemler (temel set)Kablo kılıf sıyırıcı, fiber sıyırıcı, izopropil alkol ve tüy bırakmayan mendiller, kesici, fiber atık kabı, görsel arıza tespit cihazı
Füzyonla birleştirilmiş pigtailFüzyon ekleme cihazı, ısıyla daralan ek koruyucuları, ek tepsisi, fabrika pigtail kabloları
Mekanik hızlı bağlantı elemanıKablo tipine uygun hızlı konektörler, konektör üreticisinin montaj aleti veya kesme uzunluğu kılavuzu
Epoksi ve cilaBağlantı elemanları, yapıştırıcı ve şırınga, kıvrım aleti, sertleştirme fırını (ısı ile sertleşen epoksi için), parlatma diski, ped ve film, inceleme mikroskobu

En çok dikkat edilmesi gereken nokta, fiberlerin kesilmesidir. Hem füzyon hem de mekanik eklemede, iyi bir eklemin sırrı her iki fiberin de düzgün bir şekilde kesilmesidir.[1] Bıçağını temiz tutun ve üreticinin önerdiği şekilde değiştirin veya yerlerini değiştirin. Çıplak fiberi, konektöre veya ekleme cihazına yerleştirilmeden önce, soyma işleminin ardından kir ve soyulmuş tampon kalıntılarını temizlemek için temizleyin.[4]

Çıplak fiber ile güvenli bir şekilde çalışın

  • Asla bir fiber ucuna bakmayın veya gözünüze yaklaştırmayın; kırık bir fiber, açılı bir şekilde ışık yayabilir.[6]
  • Her türlü lif artığını bir kaba koyun, ardından kapağını sıkıca kapatın ve uygun şekilde atın.[6]
  • İzopropil alkol yanıcıdır; dikkatli bir şekilde kullanın ve ısı kaynaklarından uzak tutun.[6]
  • Bir konektörü mikroskopla incelemeden önce, bir güç ölçer kullanarak fiberin karanlık olduğunu kontrol edin: Mikroskop, aktif bir fiberden gelen ışığı gözünüze odaklayabilir.[6]

Bağlantı öncesinde konektör uç yüzeylerinin nasıl temizleneceği konusu, bizim fiber optik temizlik kılavuzu.

Yöntem 1: Fabrika Çıkışlı Pigtail’i Füzyonla Eklemek

Pigtail ekleme işlemi, her bir fiber için fabrikada parlatılmış bir konektör ve düşük kayıplı bir bağlantı sağlar; bu nedenle tek modlu kablolar için genellikle tercih edilen yöntem budur. Adımlar kısaca şöyle:

  1. Her şeyden önce, fiberin üzerine bir ısıyla daralan ek koruyucusu geçirin.
  2. Kablonun ve fiber kaplamasının izolasyonunu soyun, ardından çıplak fiberi temizleyin.
  3. Kablo fiberini ve pigtail fiberini kesiniz.
  4. Bağlantıyı, ekleme cihazının elektrik arkıyla füzyon yöntemiyle gerçekleştirin; çoğu füzyon ekleme cihazı, ekleme noktası için tahmini bir kayıp değerini gösterir.
  5. Koruyucu kılıfı ek yerinin üzerine çekin ve fiberleri ek tepsisine sarın.

Kayıp bütçeleri için, her füzyon eklemi başına 0,1–0,2 dB değerini dikkate alın.[3] Tepsi ve bağlantı kabloları, bir kapak, bir terminal kutusu veya bir optik dağıtım çerçevesine yerleştirilir; kutu türleri şu şekilde karşılaştırılır: Fiber optik terminal kutusu nedir?, ve at kuyruğu saçlar fiber pigtail nedir. Splicer kurulumu, ark ayarları ve hatalı bir eklemenin düzeltilmesi, şu kılavuzda adım adım anlatılmaktadır: Yeni Başlayanlar İçin Fiber Optik Ekleme.

Pigtail füzyon ekleme adımları: manşonu kaydırın, kablonun izole tabakasını soyup temizleyin, kabloyu kesin, füzyon ekleme işlemini gerçekleştirin, ardından ısı ile daraltın ve ekleme tepsisinde saklayın. Tahmini kayıp göstergesi boş.

Yöntem 2: Mekanik Hızlı Bağlantı Elemanı Takma

Mekanik hızlı konektör, diğer adıyla sahada takılabilir veya önceden cilalanmış/eklemeli konektör, zor kısmı fabrikaya taşır. Kısa bir fiber parçası ferrule içine yapıştırılır ve makineyle cilalanır; konektörün arka kısmında ise indeks uyumlu jel içeren mekanik bir ekleme ve sahada takılacak fiberi tutan bir kıvrım bulunur.[2] Önemli bir üretici, montaj işlemini “sıyırma, temizleme, kesme, kamlama ve kıvrımlama” şeklinde özetlemektedir.[7]

Aşağıdaki adımlar, bir FTTH bağlantı kablosu veya yuvarlak kablodaki tipik bir SC veya LC hızlı konektör için geçerlidir. Kablo soyma ve kesme uzunlukları için konektörün kurulum talimatlarını kontrol edin.

  1. Kılıfı ve varsa kablo kelepçesi parçalarını kablonun üzerine kaydırın.
  2. Dış kılıfı talimatlarda belirtilen uzunlukta soyun (YingFeng hızlı konektörler için 50–60 mm), ardından fiberin kaplamasını soyun.
  3. Çıplak fiberi alkol ve tüy bırakmayan bir bezle temizleyin.
  4. Fiberi, kesme kılavuzunda belirtilen uzunlukta kesin. Hassas bir kesici, basit bir kesiciye kıyasla daha tutarlı bir kayıp değeri sağlar.[1]
  5. Fiberi, uç parçasıyla birleşene kadar konektöre düz bir şekilde itin. Konektörün arkasındaki fiberde hafif bir kıvrılma olması, iki ucun birbirine değdiğini gösterir.
  6. Fiberi yerinde sabitleyin ve kilidi kapatın, ardından kablo kılıfını sıkıştırın.
  7. Dış gövdeyi ve toz kapağını takın.

Kontrol Noktası: Görsel arıza tespit cihazını patch kablosunun uzak ucuna bağlayın ve konektör gövdesini gözlemleyin. Görsel arıza tespit cihazı, mekanik ek yerlerini ve önceden cilalanmış/ek konektörlerini doğrulamak ve optimize etmek için kullanılabilir:[3] İç ek yerinden kaybolan ışık konektörden sızar ve bu ışığı en aza indirmek, en az kayıplı eklemeyi sağlar.[2] Parlak bir ışık, fiberin tam olarak yerine oturmamış olması, kesimin kalitesiz olması veya fiber ucunun kirli olması anlamına gelebilir. Konektörün kullanım talimatları yeniden açılmasına izin veriyorsa, fiberi yerine yeniden yerleştirin ve tekrar kontrol edin; aksi takdirde veya ışık devam ediyorsa, konektörü kesin ve yeni bir kesim yaparak yeniden sonlandırın.

Önceden gömülü bir stub içeren ve içermeyen iki iç tasarım, şu bölümde karşılaştırılmaktadır: gömülü ve gömülü olmayan hızlı konektörler.

Yöntem 3: Konektörü Epoksi ile Kaplama ve Parlatma

Neredeyse tüm fabrika yapımı bağlantı uçları da dahil olmak üzere çoğu konektör, epoksi ve cilalı tiptedir.[1] Fabrikalarda ısıyla sertleşen epoksi ve parlatma makineleri kullanılır; ısıyla sertleşen epoksi, fırın gerektirdiği için sahada daha az kullanılır.[4] Fiber konektörler için kullanılan yapıştırıcılar genel olarak üç kategoriye ayrılır: epoksi, sıcak eriyik ve anaerobik.[8] Her birinin kendine özgü bir uygulama tekniği vardır ve bazı epoksi türleri fırında değil, oda sıcaklığında bir gecede sertleşir.[4] Aşağıdaki adımlar, FOA’nın epoksi konektörler için genel yöntemidir; sertleştirme ve parlatma işlemleri konusunda ise konektör ve yapıştırıcı üreticisinin talimatları önceliklidir.

  1. Gerilim azaltıcı kılıfı kablonun üzerine kaydırın, ardından da kıvrım burcunu takın.[4]
  2. Kılıfı ve kaplamayı çıkarın, ardından elyafı temizleyerek kir ve tampon kalıntılarını giderin.[4]
  3. Konektörü yapıştırıcıyla doldurun, fiberi yerleştirin, konektörü kabloya sıkıştırın ve yapıştırıcının kurumasını bekleyin.
  4. Ferrule'dan dışarı çıkan fazla elyafı kesin.[4]
  5. Üç aşamalı el ile parlatma: önce kaba zımpara kağıdı (yaklaşık 12 mikron tanecikli) ile hava zımparalama, ardından ince zımpara kağıdı (genellikle 3 mikron) ile zımparalama ve son olarak yaklaşık 0,3 ila 1 mikron kalınlığında bir zımpara kağıdı ile son işlem. Son aşamayı daima yumuşak bir lastik ped üzerinde tamamlayın.[4]
  6. Konektörü tekrar temizleyin ve mikroskop altında inceleyin.[4]
Bir epoksi fiber konektörün, kauçuk ped üzerinde film kaplı bir disk kullanılarak elle parlatılması; bu işlemde sekiz rakamı şeklindeki bir hareket uygulanmakta ve 12 µm, 3 µm ve 0,3–1 µm kalınlığındaki filmler sırayla kullanılmaktadır.

Tek modlu uçlandırmalar, montaj sırasında, özellikle de parlatma aşamasında son derece özen gerektirdiğinden, genellikle temiz bir üretim tesisinde, ısıyla sertleşen epoksi kullanılarak ve makineyle parlatılmak suretiyle gerçekleştirilir.[1] Uygulamada, sahada yapılan parlatma işlemi çoğunlukla çok modlu bağlantılar için yapılır; tek modlu bağlantılarda ise fabrika çıkışlı parlatılmış pigtail kablolar veya patch kablolar kullanılır. Açılı ve düz uç yüzeyleri arasındaki fark şu bölümde açıklanmaktadır: APC ve UPC Karşılaştırması.

Takmalı Konektörler

Mekanik eklemeli konektörlere genellikle önceden cilalanmış/eklemeli konektörler denir; füzyonla birleştirilenlere ise eklemeli konektörler (SOC’ler) denir.[2] Bir ekleme tipi konektörün, ferülün arkasında kısa bir fabrika çıkışı pigtail bulunur; bu pigtail, sahadaki fiberle füzyon ekleme yöntemiyle birleştirilir ve sonlandırma işlemi, bir füzyon ekleme işleminden daha uzun sürmez.[2] Test yaparken, bu tür bağlantı kaybının, konektör kaybına ek olarak onu bağlayan ek yerindeki kaybı da içerdiğini unutmayın.[2] Bu çözüm, sahada bir ekleme cihazı bulunmasına rağmen ekleme tepsisi için yer olmayan tek modlu işler için uygundur.

Ne Zaman Tarla Sonlandırmasını Atlamalı?

Kurulumdan önce kablo uzunlukları biliniyorsa, fiber fabrikada sonlandırılıp test edilebilir ve takılmaya hazır halde teslim edilebilir. Böylece kurulumcular kabloyu çekip bağlar; sahada kablo kabuğunun soyulması, fiberin kesilmesi veya parlatılması gerekmez. Bunun karşılığında planlama gereklidir: her bir kablo uzunluğu önceden ölçülmelidir. Sahada sonlandırma yönteminde, kurulumcu her kabloyu sahada gerekli uzunlukta keser; önceden sonlandırılmış kabloda ise çok kısa olduğu ortaya çıkan bir kablo için yeniden sipariş verilmesi gerekir ve fazla uzunluk sarılıp depolanmalıdır. Önceden sonlandırılmış bağlantı kabloları, çok fiberli ana kablolar ve tak-çalıştır FTTH sistemleri, sahada sonlandırma yöntemiyle karşılaştırılır. FTTH için önceden sonlandırılmış fiber sistemler.

Her bir uç bağlantı noktasını test edin ve sorunlarını giderin

Kablo kapatılmadan önce her bir uç bağlantısını test edin:

  1. Lifin koyu renkli olduğundan emin olun, ardından uç yüzeyini inceleyin mikroskopla inceleyin ve gerekirse temizleyin. Gözle inceleme, zayıflama ve geri dönüş kaybı ölçümlerinin yerini almaz.[9]
  2. Devamlılığı kontrol edin görsel arıza tespit cihazı ile. Bu izleme cihazları, görünür ışık yayarak, kılıf opak değilse tamponlu fiber ve hatta tek fiber kablolardaki kopuklukları ve hatalı bağlantı noktalarını ortaya çıkarır.[10]
  3. Uçtan uca kaybı ölçün bir optik kayıp test seti kullanılarak. 1. Seviye testler, ekleme kaybı, uzunluk ve polariteyi kapsar.[11] Ölçülen kaybı, testten önce o bağlantı için hesaplanan kayıp bütçesiyle karşılaştırın: fiber kaybı artı içindeki her konektör çifti ve ek yeri.[3] FOA tarafından özetlendiği üzere TIA-568 standardına göre, birbirine takılmış her konektör çifti en fazla 0,75 dB, her füzyon veya mekanik ekleme ise en fazla 0,3 dB kayıp verebilir;[5] Bu sınırları bütçeyi oluşturmak için kullanın, bağlantı sayısını değerlendirmek için değil.
  4. Projenin gerektirdiği yerlere bir OTDR izi ekleyin. Uçtan uca kayıp testi, her bir bağlantı noktasındaki kaybı göstermez. OTDR, her bir konektör ve ek yerinin kaybını ve yansıma oranını ölçer,[3] ve 2. Seviye OTDR testi, 1. Seviye kayıp testinin yerini almak yerine onu tamamlayıcı niteliktedir.[11] Teknik şartnamede geri dönüş kaybı değerleri belirtilmişse, bu değerleri şartnamede belirtildiği şekilde ölçün.

Bir sonlandırma işlemi başarısız olduğunda, ortaya çıkan belirti genellikle sorunun nedenini gösterir:

Semptom Muhtemel neden Ne yapılmalı?
Yeni bir bağlantı noktasında yüksek kayıp Yetersiz kesim veya kirli elyaf Bağlantıyı temizleyin, yeniden ayırın ve yeniden yapın
Çok düşük geri dönüş kaybı veya bir bağlantı noktasında yüksek kayıp APC konektörü, bir UPC konektörüyle birleştirilmiş Her adaptörde birbiriyle uyumlu uç yüzeyleri kullanın: APC – APC, UPC – UPC
Hızlı konektörün ekleme bölgesinde yanan ışık Lif tam olarak yerine oturmamış, kesim kalitesiz veya lif ucu kirli Tasarım izin veriyorsa fiberi yerine yeniden takın; aksi takdirde yeni bir kesim yaparak uç bağlantısını yeniden yapın
Kablo hareket ettirildiğinde sinyal kaybında değişiklik olur Konektörün arkasında fiber çok sıkı bükülmüş veya koruyucu kılıf takılmamış Kabloyu yeniden yönlendirin ve kılıfı tekrar takın
Ekleme cihazında yüksek ek kaybı Kirli veya kırık fiber uçları Temizle, yeniden böl ve yeniden birleştir
Temizlik adımları için lütfen fiber optik temizlik kılavuzu.

YingFeng’in Fiber Sonlandırma Ürünleri

Fiber Optik Hızlı Konnektörler: FTTH bağlantı kabloları ve yuvarlak kablolar için SC/APC, SC/UPC ve LC/APC ön cilalı hızlı konektörler. Hızlı bağlantı elemanlarını görüntüle

Ekleme cihazı kullanılmadan sahada sonlandırma için YingFeng, SC/APC, SC/UPC ve LC/APC modelleri üretmektedir. hızlı konektörler Önceden cilalanmış, gömülü tipte olan, FTTH bağlantı kabloları ve yuvarlak kablolar için kullanılan fiber pigtail’ler ile hızlı konektörler, üretim sırasında örnekleme yoluyla optik testlerden geçirilir. Ekleme işlemleri için, ürün yelpazemizin yanı sıra fiber pigtail’ler de mevcuttur. fiber optik bağlantı kabloları. Fabrika çıkışı için SC ve LC tiplerinde ürünler sunuyoruz bağlantı setleri ve tek tek parçalar ile monte edilmiş konektörler, talep üzerine ihtiyaçlarınıza göre üretilebilir. Numuneler mevcuttur. Fiyat teklifi almak için, bize gönderin kablo türü, konektör ve uç yüzeyi ile miktar.

Fiber dağıtım kutuları, terminal kutuları, ek kapakları ve fiber erişim ürünleri

Sıkça Sorulan Sorular

Fiber optik kabloyu sonlandırmak için hangi aletlere ihtiyacınız var?

Bu, kullanılan yönteme bağlıdır. Her yöntem için sıyırıcılar, kesici bıçak, alkol ve mendiller ile görsel arıza tespit cihazı gereklidir. Füzyon ekleme için ekleme makinesi ve ekleme koruyucuları da gereklidir; hızlı konektörler için ise yalnızca konektör üreticisinin montaj aleti yeterlidir; epoksi ve cilalama için yapıştırıcı, ısıyla sertleşen epoksi için bir sertleştirme fırını, cilalama filmi ve bir mikroskop gereklidir. Kabul testleri için bir optik kayıp test seti, inceleme öncesinde fiberin karanlık olduğunu doğrulamak için bir güç ölçer ve proje kapsamında belirtilmişse bir OTDR gereklidir.

Mekanik hızlı konektörler öğrenmesi en kolay olanlardır, ancak sonuçlar yine de iyi bir kesim ve temiz bir fibere bağlıdır. Tek modlu konektörlerin parlatılması zordur ve genellikle fabrikalara bırakılır.[1] Hasarlı bir kablonun acil onarımı için bkz. fiber optik kablo nasıl onarılır.

568-C sürümü için FOA’da özetlendiği üzere, TIA-568 standardı, birleştirilmiş her konektör çifti başına en fazla 0,75 dB’ye izin verir; ancak bir proje kapsamında daha düşük değerler üzerinde mutabakat sağlanabilir.[5] Hassas bir kesici ile takılan bir hızlı konektörde kayıp genellikle 0,5 dB civarındadır.[1] Ölçülen toplam değeri, tüm bağlantının kayıp bütçesiyle karşılaştırın.

Mekanik hızlı bağlantı işleminin süresi bir dakikadan azdır,[2] bir füzyon eklemi kadar uzunlukta bir ekleme konektörü,[2] ve fırında birden fazla konektörün aynı anda kürlendiği durumlarda, her bir konektör için yaklaşık iki dakika epoksi ve cila uygulaması yapılır.[4]

Bu yapılabilir, ancak tek modlu cilalama işlemi son derece özen gerektirdiğinden, sahada yapılan tek modlu sonlandırmaların çoğunda bunun yerine ekli bir pigtail veya ekleme tipi konektör kullanılır.[1]

Dış kaynaklar

  1. Fiber Optik Derneği: Fiber Optik için FOA Kılavuzu – Uçlandırma
  2. Fiber Optik Derneği: Fiber Optik için FOA Kılavuzu – Eklemeli Konektörler
  3. Fiber Optik Derneği: Fiber Optik için FOA Kılavuzu – Dış Tesis Fiber Optik Testleri
  4. Fiber Optik Derneği: Fiber Optik için FOA Kılavuzu – Fiber Optik Konektörlerin Uçlandırılmasına İlişkin İpuçları
  5. Fiber Optik Derneği: Fiber Optik için EIA/TIA 568 (TIA-568-C’nin özeti)
  6. Fiber Optik Derneği: Fiber Optik için FOA Kılavuzu – Güvenlik
  7. Corning: UniCam Sık Sorulan Sorular (ürün belgeleri)
  8. Fiber Optik Derneği: Fiber Optik için FOA Kılavuzu – Yapıştırıcı/Parlatmalı Konektörler
  9. IEC 61300-3-35:2022, Fiber optik bağlantı cihazları ve pasif bileşenler – Bölüm 3-35: Fiber optik konektörlerin ve fiber uçlu alıcı-vericilerin görsel muayenesi: IEC İnternet Mağazası
  10. Fiber Optik Derneği: Fiber Optik için FOA Kılavuzu – Görsel Arıza Tespiti
  11. Fluke Networks: 1. ve 2. seviye fiber testleri için ipuçları (Cabling Chronicles blogu)